tag:blogger.com,1999:blog-11482505Fri, 18 Dec 2009 09:22:41 +0000..รวมบทกวีซูฟีที่ครูส้มแปลไว้..http://kroosom-sufi.blogspot.com/kroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))Blogger19125tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-112623723520948255Fri, 09 Sep 2005 03:37:00 +00002009-11-04T22:49:43.792+07:00<span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:arial;" ><strong>..............</strong></span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" ><strong></strong></span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" ><strong><span style="color: rgb(153, 102, 51);">"หนึ่งเดียว"</span><br /></strong><br /><br />หากว่าตะเกียงสิบใบถูกจุดขึ้นในห้องเดียวกัน</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" >แม้ตะเกียงแต่ละใบจะแตกต่างกันที่รูปร่าง</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" >แต่กระนั้น เราก็ไม่สามารถจำแนกแสงสว่าง</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" >ว่าแสงไหนโชนฉายมาจากตะเกียงดวงไหน<br /><br />ในดินแดนของจิตวิญญาณนั้น</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" >ไม่มีทั้งการแบ่งแยก อีกทั้งก็ไม่มีการดำรงอยู่ของปัจเจกด้วย</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" >ความงดงามของมิตรหนึ่ง ย่อมคือความงดงามของมิตรทั้งผอง<br /><br />การประคับประคองจิตวิญญาณช่วยส<a href="http://www.wilsonsalmanac.com/images2/rumi2.jpg"></a>ลายตัวตนอันดื้อรั้น</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" >เราสามารถค้นหาความเป็นหนึ่งเดียวที่ซ่อนอยู่ภายใน<br />เหมือนเช่นกำลังขุดหาสมบัติล้ำค่าที่ถูกฝังอยู่ข้างในตัวเราทุกคน</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" ></span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" ><a href="http://www.wilsonsalmanac.com/images2/rumi2.jpg"><img style="width: 320px;" alt="" src="http://www.wilsonsalmanac.com/images2/rumi2.jpg" border="0" /></a><br /></span><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" >ญะลาลุดิน รูมี่<br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 102, 102);font-family:Arial;" >ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม) แปล</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:arial;" ><span style="color: rgb(102, 102, 102);">๙ กันยายน ๒๕๔๘</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:Arial;" ></span><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:Arial;" >....................</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);font-family:Arial;" ></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-112623723520948255?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/09/blog-post.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111216530936979133Wed, 30 Mar 2005 06:39:00 +00002009-01-16T20:23:08.820+07:00<span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" >Sometime I say to a poem<br /><span style="color: rgb(153, 102, 51);"><strong>"Not now, can't you see I am bathing !"<br /></strong></span>But the poem usually doesn't care and quips.<br /></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" >Sometime I say to a poem<br /><strong><span style="color: rgb(153, 102, 51);">"I don't have the strength to writing out another drop of the sun."</span></strong><br />And the poem will often respond<br />By climbing onto a barroom table,<br />Then lifts its skirt, winks,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" >Causing the whole sky to fall.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_vv4TMreBwsI/SXBz9Iv4tlI/AAAAAAAAAB4/8UgTEIZIlnA/s1600-h/2face7.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 224px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_vv4TMreBwsI/SXBz9Iv4tlI/AAAAAAAAAB4/8UgTEIZIlnA/s400/2face7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291857056317879890" border="0" /></a><br /><div><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" ></span> </div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:Arial;" >บทนี้เป็นงานของ <strong><span style="color: rgb(153, 102, 51);">ฮาฟิซ</span></strong> กวีซูฟีเปอร์เซีย ศตวรรษที่ ๑๔</span></div><div><span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:Arial;" >ยังไม่ได้แปลเป็นไทย ได้แต่วาดรูปและบันทึกไว้<br />มีนาคม ๔๗</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111216530936979133?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_30.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111107811868665333Thu, 17 Mar 2005 16:33:00 +00002009-11-04T22:50:31.363+07:00<span style="font-family:arial;">สิ่งใดทำร้ายเจ้า</span><br /><span style="font-family:arial;">สิ่งนั้นนำพรมาสู่เจ้า</span><br /><span style="font-family:arial;">ความมืด คือ ประทีป</span><br /><span style="font-family:arial;">กรอบเขตแดน คือ การแสวงหา</span><br /><span style="font-family:arial;">ข้ากล่าวเช่นนี้</span><br /><span style="font-family:arial;">อาจทำให้ดวงแก้วในใจเจ้าแตกสลาย</span><br /><span style="font-family:arial;">และมิอาจประสานกลับ</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-family:arial;">...................................................</span><br /></span><span style="font-family:arial;">บทกวีซูฟี ของ รูมี่</span><br /><br /><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม) แปล</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-family:Arial;">...................................................</span><br /></span><span style="font-family:Arial;"></span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >**ตีความ</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><span style="font-family:arial;">..ความมืด คือแสงเทียน..</span><br /></span><span style="font-family:arial;">อุปมาเหมือนการหลับตานอก ตาในกลับเห็นได้ชัด </span><br /><span style="font-family:arial;">หรืออาจตีความขยายท่อนบนคือ ใช้ความมืด ความทุกข์ ความไม่รู้ ความไม่พึงพอใจทั้งหลาย </span><br /><span style="font-family:arial;">เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้สู่ความเข้าใจและภูมิแห่งแสงสว่าง </span><br />ดั่งประทีปเด่นสว่างได้ ก็เพราะความมืด<br /><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);font-family:arial;" >...กรอบและเขตแดน คือการแสวงหา..</span><br />เราแต่ละคนล้วนครอบครองอาณาจักรแห่งตัวตน<br />และสร้างกรอบเขตแคว้นอย่างแน่นหนา<br /><span style="font-family:arial;">หากไม่แปลงให้เป็นอาณาจักรแห่งการเรียนรู้<br />กรอบเขตขันธ์ก็ไม่ต่างอะไรกับกรงขังตัวเอง<br /></span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><span style="font-family:arial;">รูมี่กล่าวเช่นนี้ อาจทำให้ดวงแก้วในใจเจ้าแตกสลาย..</span><br /></span><span style="font-family:arial;">ดวงแก้วในความหมายของรูมี่ในที่นี้ คือการเห็น ทัศนะ ความคิดติดยึด</span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);font-family:arial;" >..หากดวงแก้วของใครแตกสลายแล้วก็ยากที่จะประสานกลับดังเดิม..</span><br /><span style="font-family:arial;">เมื่อความคิดได้เปิดสู่ความเข้าใจใหม่อีกชุดหนึ่งแล้ว ก็ยากที่จะกลับไปเชื่อในความคิดชุดเก่าได้</span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="font-family:arial;">... แนวคิดของซูฟี คือ การเปิดหัวใจสู่ความรัก สู่สันติ สู่การไม่แบ่งแยก </span><br /><span style="font-family:arial;">ไม่ว่าจะในเรื่องการนับถือศาสนา </span>ชาติ ภาษา<br /><span style="font-family:arial;">ความเป็นหญิงเป็นชาย ทารกหรือคนชรา </span><br /><span style="font-family:arial;">ตลอดจนความต่างของวิธีดำเนินชีวิต</span><br /><span style="font-family:arial;">การเข้าถึงพระเจ้าคือการเข้าถึงสิ่งง่าย ๆ ในชีวิตประจำวัน</span><br /><span style="font-family:arial;"></span><br /><span style="font-family:arial;">ดังบทกวีชื่อ <strong><span style="color: rgb(204, 153, 51);">becoming human</span></strong> ของฮาฟิซ ที่กล่าวว่า </span><br /><span style="font-family:arial;">การเข้าถึงพระผู้เป็นเจ้านั้น เราสามารถเข้าถึงได้</span><br /><span style="font-family:arial;">ด้วยการดูแล เกื้อกูล และเมตตาสรรพชีวิตรอบตัวเรา </span><br /><span style="font-family:arial;">ไม่เว้นแม้สัตว์ และพืชพันธุ์ไม้ทุกชนิด </span><br /><span style="font-family:arial;">และสามารถเข้าถึงได้ด้วยการภาวนาไปพร้อมกับลมหายใจ</span><br /><br /><span style="font-family:Arial;">๓ มิถุนายน ๒๕๔๖</span><br /><span style="font-family:arial;">เชียงราย </span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:Arial;" >.....................................................</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111107811868665333?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111107811868665333.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111107655813519502Thu, 17 Mar 2005 16:16:00 +00002009-11-04T22:48:58.979+07:00<span style="font-family:arial;">ค่ำนี้ขอแปลบทนี้ของ กาบีร์ (กวีซูฟีชาวอินเดีย ซึ่งเป็นผู้นำกระแสภักดีโยคะในศตวรรษที่ ๑๔-๑๕)</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-family:arial;">.......................................................................</span> </span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);"><br /></span><span style="font-family:arial;">โอ ผู้บำเพ็ญตน</span><br /><span style="font-family:arial;">ณ สถานใดฤา ที่เจ้าจะค้นพบข้า</span><br /><span style="font-family:arial;">จงตรองเถิด ข้าอยู่เคียงท่านแล้ว</span><br /><span style="font-family:arial;">ข้ามิได้สถิตอยู่เพียงในอาราม หรือในสุเหร่า</span><br /><span style="font-family:arial;">มิได้อยู่เพียงคาบะ* หรือบนยอดเขาไกรลาส*</span><br /><span style="font-family:arial;">อีกทั้งมิได้อยู่ในพิธีบูชาใด</span><br /><span style="font-family:arial;">มิได้อยู่ในโยคกรรม หรือการจำศีล</span><br /><span style="font-family:arial;">หากแม้นเจ้าเป็นผู้แสวงหาที่แท้จริงไซร้</span><br /><span style="font-family:arial;">เจ้าย่อมเคยประสบสัมผัสข้า</span><br /><span style="font-family:arial;">เจ้าย่อมพบข้าแล้วในชั่วขณะแห่งกาลเวลา</span><br /><span style="font-family:arial;">กาบีร์กล่าว <span style="color: rgb(102, 51, 0);"><strong>"<span style="color: rgb(153, 51, 0);">โอ ท่านสาธุ พระเจ้าดำรงอยู่ในลมหายใจของสรรพชีวิต"</span></strong></span></span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-family:arial;">..............................................................................</span><br /></span><span style="font-family:arial;">*คาบะ Kaaba คือแท่งหินศักดิ์สิทธิ์ ในเมกกะ</span><br /><span style="font-family:arial;">*ยอดเขาไกรลาส คือที่สถิตของพระอิศวร</span><br /><span style="font-family:arial;">*สาธุ Sadhu คือนักบวชฮินดูผู้อุทิศตนให้กับการแสวงหาทางหลุดพ้น (โมกษะ)</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:Arial;" >.............................................................................</span><br /><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม) แปล ๓๑ พ.ค.๔๖<br /><span style="font-family:arial;">จาก Kabir's poems ฉบับของท่านรพินทรนาถ ฐากูร</span> </span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:Arial;" >............................................................................</span><br /><span style="font-family:Arial;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">............................................................................</span><br /><br /></span><span style="font-family:Arial;"></span><span style="font-family:Arial;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111107655813519502?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111107655813519502.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111107618112601305Thu, 17 Mar 2005 16:05:00 +00002009-11-04T22:51:25.241+07:00<span style="font-family:arial;">สาวน้อยนางหนึ่งถามข้าว่า</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-family:arial;" >"ท่านรู้สึกอย่างไรในการเป็นบุรุษเพศ ?"</span><br /><span style="font-family:arial;">"ข้ามิอาจแน่ใจได้" ข้ากล่าว</span><br /><span style="font-family:arial;">นางถามต่อ "หรือท่านมิใช่บุรุษผู้หนึ่ง ?"</span><br /><span style="font-family:arial;">ครานี้ข้าตอบ </span><span style="font-family:arial;">"เพศของข้า ถูกตราว่าเป็นสัตว์ผู้งามสง่า </span><br /><span style="font-family:arial;">ซึ่งถูกมนุษย์จูงไปพร้อมสายบังเหียน</span><br /><span style="font-family:arial;">และเข้าสู่สนามประลองเพื่อแลกกับรางวัลไร้สาระ</span><br /><span style="font-family:arial;">สาวน้อย..เจ้าควรจะถามคำถามที่ดีกว่านี้กับฮาฟิซ</span><br /><span style="font-family:arial;">ถามว่าข้ารู้สึกอย่างไร หากว่าข้าคือ <span style="color: rgb(153, 0, 0);"><strong>หัวใจดวงหนึ่ง</strong></span></span><br /><span style="font-family:arial;">ข้าจะตอบเจ้าว่า สิ่งที่ข้ารู้สึกทั้งหมดคือ<span style="color: rgb(153, 0, 0);"><strong>"ความรัก"</strong></span> </span><br /><span style="font-family:arial;">และข้าค้นพบว่าเขตแดนของหัวใจนั้นไม่สิ้นสุด</span><br /><span style="font-family:arial;">ดำรงอยู่ในทุกเพศ ทุกสถาน"</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);"><span style="font-family:arial;">...............................................................</span> </span><br /><span style="font-family:arial;">ฮาฟิซ </span><br /><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม)</span><span style="font-family:arial;"> แปล</span><br /><span style="font-family:arial;">๓๐ พ.ค. ๔๖</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:Arial;" >..............................................................</span><br /><span style="font-family:Arial;"></span><br /><span style="font-family:Arial;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111107618112601305?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_18.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111107534974676989Thu, 17 Mar 2005 15:57:00 +00002009-11-04T22:51:47.937+07:00<span style="font-family:arial;">ค่ำนี้ขอแปลบทกวีของรูมี่บทหนึ่ง จากหนังสือชื่อ <strong>"ฉันคือวายุ เธอเป็นอัคนี"</strong> ของแอนมารี สคิมเมล ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับประวัติ และรวมบทกวีของรูมี่</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >.........................................................................</span><br /><span style="font-family:arial;">ดูซิ ! เมื่อท้องทะเลก่อคลื่น ลูกแล้วลูกเล่า</span><br /><span style="font-family:arial;">ปัญญาแห่งนิรันดร์กาล ก็ปรากฏขึ้นด้วย</span><br /><span style="font-family:arial;">เสียงคลื่นซัดสาด และแผดร้อง</span><br /><span style="font-family:arial;">บอกเล่าที่มา และที่ไป</span><br /><span style="font-family:arial;">มหาสมุทรเต็มไปด้วยคลื่นขาว</span><br /><span style="font-family:arial;">ทุกหยาดฟองล้วนก่อประกอบร่าง</span><br /><span style="font-family:arial;">เป็นรูปนั้น เป็นร่างนี้</span><br /><span style="font-family:arial;">หากทุกหยาดร่างแห่งฟองคลื่น</span><br /><span style="font-family:arial;">ต้องสดับเสียงสัญญาณจากท้องน้ำ</span><br /><span style="font-family:arial;">ให้ม้วนกลับ และหลอมรวม</span><br /><span style="font-family:arial;">คืนสู่มหาสมุทรแห่งวิญญาณ</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-family:arial;" >......................................................................</span><br /><span style="font-family:arial;">* การก่อเกิดและสลายคืนของฟองคลื่น เป็นความไม่รู้จบ (สังสารวัฏ) </span><br /><span style="font-family:arial;">การก่อประกอบร่างของแต่ละเกลียวคลื่น ก็เป็นมายาชั่วขณะ </span><br /><span style="font-family:arial;">มนุษย์เราอุปมาดั่งฟองคลื่น ที่ร่ายรำอยู่บนผิวน้ำทะเล </span><br /><span style="font-family:arial;">ลูกแล้วลูกแล้ว ซัดสาด ซัดเปลี่ยน ขึ้นแล้วลง มาแล้วไป ไปแล้วม้วนกลับมาใหม่ </span><br /><span style="font-family:arial;">อีกทั้งเกลียวคลื่นอย่างเรา ๆ ก็ไม่มีอำนาจใด ๆ เหนือกระแสน้ำและสายลม (กรรม) </span><br /><span style="font-family:arial;">รูมี่ว่า เราทำได้ก็เพียงตระหนักรู้ ว่ามีปัญญาอันเป็นนิรันดร์ แฝงอยู่ในเกลียวคลื่น </span><br /><span style="font-family:arial;">จงหลอมละลาย และคืนกลับสู่ท้องทะเลแห่งจิตวิญญาณ</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">..............................................................</span><br /><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม)</span><span style="font-family:Arial;"> แปล</span><br /><span style="font-family:arial;">พ.ค. ๒๕๔๖</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">...............................................................</span><br /><p><span style="font-family:arial;"></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111107534974676989?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111107534974676989.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111107497696487577Thu, 17 Mar 2005 15:44:00 +00002009-11-04T22:52:20.858+07:00<span style="font-family:arial;">จงปล่อยให้สายธารานิ่งสงบ</span><br /><span style="font-family:arial;">เธอจักได้เห็นหมู่ดารา และจันทร์ฉาย</span><br /><span style="font-family:arial;">อันส่องสะท้อนสู่ภายในของชีวิต</span><br /><br /><span style="font-family:arial;">รูมี่</span><br /><span style="font-family:arial;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">..........................................................<br /></span></span><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><span style="font-family:arial;">* เมื่อน้ำนิ่ง ดวงดาวและดวงจันทร์จึงปรากฏ</span><br /><span style="font-family:arial;">เมื่อจิตนิ่ง เงาจันทร์จึงถูกเห็น</span> </span><br /><span style="color: rgb(204, 153, 51);"><br /></span><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม) </span><br /><span style="font-family:arial;">พ.ค. ๔๖</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">........................................................</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111107497696487577?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111107497696487577.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111099929942078881Wed, 16 Mar 2005 18:51:00 +00002009-11-04T22:52:44.691+07:00<span style="font-family:arial;">ฉันได้เรียนรู้มากมายเหลือเกิน<br />จากพระผู้เป็นเจ้า<br />จนมิอาจเรียกตัวเองได้อีกต่อไป<br />ว่าฉันเป็นคริสเตียน เป็นฮินดู เป็นมุสลิม เป็นพุทธ หรือเป็นยิว<br /><br />ความจริงแท้ได้เผยตัวเองต่อฉันมากมาย<br />จนฉันมิอาจเรียกตัวเองได้อีกต่อไป<br />ว่าฉันเป็นชาย เป็นหญิง เป็นเทพ เป็นนางฟ้า หรือกระทั่งเป็นวิญญาณบริสุทธิ์<br /><br />..เมื่อฮาฟิซได้เป็นมิตรชิดใกล้กับความรักอย่างสมบูรณ์<br />ความรักมลายกลายเป็นเถ้า<br />และได้ปลดปล่อยฉันให้เป็นอิสระ<br />จากความคิดและความรู้ทั้งปวงที่เคยมีมา<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.................................................................................................</span><br /><strong><span style="color: rgb(204, 153, 51);">"ฉันได้เรียนรู้มากมายเหลือเกิน"</span></strong> บทกวีซูฟีของฮาฟีซ<br /></span><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม)</span><span style="font-family:arial;"> แปล (พ.ค.๒๕๔๖)<br />แปลจากหนังสือ The Gift รวมบทกวีซูฟีของฮาฟิซ</span><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-family:Arial;" >...................................................................................................</span><br /><span style="font-family:Arial;"></span><br /><span style="font-family:Arial;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111099929942078881?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111099929942078881.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111099907923661352Wed, 16 Mar 2005 18:42:00 +00002009-01-16T19:18:02.798+07:00<span style="font-family:arial;">ความรักพรากเอาวัตรปฏิบัติของข้าไป<br />หากเติมเต็มหัวใจข้าด้วยบทกวี<br />ข้าพยายามจะบอกตัวเองซ้ำ ๆ<br />ว่าข้าไม่หนักแน่นพอ<br />ท่านต่างหากที่แกร่งกว่า<br />แต่แล้วข้าก็ไม่สามารถบอกได้ดังว่า<br /><br />ข้าจะปรบมือและร่ำร้องบทเพลงละนะ<br />แม้ว่าข้าจะเคยน่าเคารพ<br />เคยถือพรหมจรรย์ และแน่วแน่<br />แต่ใครเล่า จะทานแรงพายุไหว<br />ใครจะไปจดจำสิ่งเหล่านั้นได้เล่า<br /><br />ขุนเขาซับเสียงสะท้อนได้ลึกซึ้งฉันใด<br />ข้าก็สดับสำเนียงของท่านได้ลึกซึ้งปานนั้น<br />ข้าเป็นเพียงเศษไม้ที่ถูกโยนเข้าไปในไฟของท่าน<br />ซึ่งมอดไหม้กลายเป็นควันในบัดดล<br /><br />เมื่อข้ามองท่าน ข้าได้กลายเป็นความว่างเปล่า<br />ความว่างเปล่านี้เอง ที่งดงามเสียยิ่งกว่าการดำรงอยู่<br />แม้ความว่างจะได้ทำลายการดำรงอยู่จนสิ้นสูญ<br />กระนั้น เมื่อความว่างปรากฏ<br />การดำรงอยู่กลับยิ่งเฟื่องฟู งอกงาม และสรรค์สร้างชีวิตใหม่<br /><br />ท้องฟ้าเป็นสีคราม<br />โลกก็เหมือนคนตาบอดซึ่งนั่งยอง ๆ อยู่ข้างถนน<br />ต่อเมื่อใครผู้ใดเห็นความว่างเปล่าของท่าน<br />เขาผู้นั้นจักมองทะลุฟ้าสีคราม<br />และผ่านเลยคนตาบอด<br />วิญญาณอันยิ่งใหญ่ แฝงกายอยู่ในฝูงชน<br />เฉกเช่นพระมูฮัมมัด และพระเยซูท่อมไปกลางเมืองใหญ่ที่ซึ่งไม่มีใครรู้จัก<br /><br />สรรเสริญก็คือสรรเสริญ<br />คือการสิโรราบแก่ความว่างเปล่า<br />สรรเสริญดวงตะวัน<br />ไม่ต่างอะไรกับชื่นชมดวงตาของตัวเอง<br />แล้วการสรรเสริญมหาสมุทรเล่า<br />พวกเราจะว่าอย่างไร เจ้าเรือลำน้อย<br /><br />ก็เดินทางท่องทะเลกันต่อไป<br />ใครจะรู้ได้ ว่าอยู่หนไหนแล้ว<br />ขอเพียงอยู่ในอ้อมประคองแห่งท้องน้ำ<br />ก็นับเป็นโชคอันประเสริฐ<br />นั่นเท่ากับได้ตื่นขึ้นมาอย่างเต็มอิ่ม<br /><br />จะโศกเศร้าไปใยให้กับความหลับไหล<br />มันไม่สำคัญหรอก ว่าเราได้สูญสำนึกไปนานแค่ไหนแล้ว<br />ถึงเราจะอ่อนไหวเปราะบางไปบ้าง<br />ไม่เป็นไร ขอเพียงอย่ารู้สึกผิดจนเกินไป<br /><br />มาสัมผัสความอ่อนโยนที่เคลื่อนอยู่รอบตัวกันดีกว่า<br />แล้วเบาสบาย..ในความรื่นรมย์<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">..................................................................</span><br /><strong><span style="color: rgb(204, 153, 51);">เบาสบายในความรื่นรมย์</span></strong><br />บทกวีซูฟี ของ รูมี่<br />ร่วมกันแปลโดย ณัฐฬส วังวิญญู และ น้าส้ม<br />เพื่อใช้ในกิจกรรมภาวนาแบบซูฟี : เปิดหัวใจให้รักโลก ก.พ.๔๖<br /><br />* ความหมายของคำว่า ความรัก ในบทกวีซูฟี คือสายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระผู้เป็นเจ้า<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">..................................................................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111099907923661352?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111099907923661352.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111099369654472473Wed, 16 Mar 2005 17:04:00 +00002009-01-16T18:45:23.857+07:00<span style="font-family:arial;">เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต<br />เปรียบเหมือนน้ำที่เราต้มไว้อาบ<br />มันนำข่าวสารจากไฟมาสู่ผิว<br />ทำให้ผิวกับเปลวไฟได้พบกัน<br />และชำระเราให้สะอาด<br /><br />แต่น้อยคนนักจักนั่งลงท่ามกลางไฟแห่งตนได้<br />ดั่งกิ้งก่าหรืออับราฮัม<br />ส่วนมากต้องการสื่อกลางเชื่อม<br />ดั่งความอิ่มต้องการขนมปังสักก้อน<br />ดั่งความงามที่อยู่รายรอบ แต่เราก็ยังต้องเดินเข้าไปในสวนเพื่อสัมผัสงาม<br /><br />ร่างกายก็เฉกเช่นนั้น<br />เป็นฉากกำบังที่เผยเพียงแสงบางส่วนของไฟชีวิต<br />น้ำ ร่างกาย และทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา<br />ล้วนคือ ”สื่อกลาง” ที่ทั้งอำพรางและเผยแสดงความลับของชีวิต<br />จงเรียนรู้ และ สำราญกับการอาบความลี้ลับ<br />ซึ่งบางครั้งเราก็เข้าใจ บางครั้งก็ไม่<br /></span><br /><br /><span style="font-family:arial;"><strong>“เรื่องราว และน้ำ”</strong><br />บทหนึ่งจากหนังสือ “มัษนาวี” ของกวีซูฟี ญะลาลุดดิน รูมี<br />ครูส้ม (สมพร อ.) แปล<br />แปลจากสำนวนภาษาอังกฤษของ Coleman Barks<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">....................................................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111099369654472473?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_17.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097620473143950Wed, 16 Mar 2005 12:27:00 +00002009-01-16T20:44:47.844+07:00<span style="font-family:arial;">อย่าจมอยู่ในความเศร้าเลย<br />แม้ความมหัศจรรย์จากจักรวาลอื่น จะได้เคลื่อนจากเธอไปแล้ว<br />แต่การบรรเลงยังดำเนินอยู่<br />ยังคงมีการร่ายรำอยู่เสมอ ภายใต้การร่ายรำที่เธอมองไม่เห็น<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">......................................................................</span><br />ดีวาน(ชุดบทกวี) ของ ฮาฟีซ<br />ครูส้ม แปล<br />ก.พ.๔๖<br /></span><br /><span style="font-family:arial;">*ฮาฟีซ มีชื่อเต็มว่า Shams-ud-din Muhammad Hafiz<br />เป็นกวีซูฟีชาวเปอร์เซีย (หลัง Rumi ร้อยปี)<br />ฮาฟีซ เขียนบทกวีไว้มากมายกว่า 5000 บท<br />ราล์ฟ วัลโด อีเมอร์สัน ได้แปลบทกวีของฮาฟีซเป็นภาษาอังกฤษเมื่อศตวรรษที่ 19<br />แต่ดีวาน(ชุดบทกวี)ของฮาฟีซ เป็นที่รู้จักกันกว้างขวางในตะวันตกผ่านงานของ เกอร์เต<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">................................................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097620473143950?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097620473143950.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097605021996280Wed, 16 Mar 2005 12:21:00 +00002005-03-22T07:19:19.060+07:00<span style="font-family:arial;">สั้น ๆ อีกบทของ ซาห์ อับดุล ลาทีฟ กวีซูฟีในศตวรรษที่ ๑๗<br /><br />"ดูเหล่าช่างทอสิ<br /><strong>ความรัก </strong>ของพวกเขา คือ <strong>ความละเอียดประณีต</strong><br />พวกเขาเรียนรู้ที่จะเป็นหนึ่งเดียวกับความประณีตนั้น<br />และมีความสุข ทุก ๆ วัน"<br /></span><span style="font-family:arial;"><span style="color:#cccccc;">.........................................................<br /></span>ครูส้ม แปล<br />ก.พ. ๔๖<br /><br />*ซูฟี จะใช้คำว่า <strong>"ความรัก"</strong> ในความหมายของสภาวะที่จิตเป็นหนึ่งเดียวด้วย<br /><strong>"ความรัก"</strong> ของช่างทอในที่นี้<br />หมายถึง สภาวะที่จิตเป็นหนึ่งเดียวกับงาน<br /><span style="color:#cccccc;">...........................................................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097605021996280?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097605021996280.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097566008012682Wed, 16 Mar 2005 12:18:00 +00002005-03-22T07:19:48.850+07:00<span style="font-family:arial;">ภาษิตซูฟีบทหนึ่ง กล่าวว่า<br /><br />"อย่าให้ <strong>มีดดาบ </strong>แก่ฉันเลย<br />จงให้ <strong>เข็ม </strong>ฉันดีกว่า<br />เพราะมีดดาบนั้น เป็นเครื่องมือแห่งการตัดเฉือนออกเป็นชิ้น ๆ<br />แต่เข็มนั้น เอาไว้เย็บส่วนที่แยกให้รวมเข้าด้วยกัน"<br /><span style="color:#cccccc;">...................................................</span></span><span style="font-family:arial;"><span style="color:#cccccc;"><br /></span>ครูส้ม คัดมาแปล<br />จาก..ที่ไหนสักที่ จำไม่ได้แล้ว<br />๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๖<br /><span style="color:#cccccc;">...................................................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097566008012682?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097566008012682.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097537288934382Wed, 16 Mar 2005 12:14:00 +00002009-11-04T22:53:30.410+07:00<span style="font-family:arial;">ความรักนั้นอยู่บนหน้าตักของเจ้าเอง<br />ใยไปเสาะแสวงหาบนตักผู้อื่น<br />สัญญาณรักนั้นอยู่ในวิญญาณของเจ้า<br />ใยไม่ศึกษาและใคร่ครวญสู่ภายใน<br /><br />หากต้องการค้นหารักที่แท้<br />อย่าไปหาในตลาด</span><br /><br /><br /><span style="font-family:arial;">บทกวีของ <strong>ซาห์ อับดุล ลาทีฟ</strong> กวีซูฟีชาวสินธ์<br /></span><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม)</span><span style="font-family:arial;"> แปล<br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">๑๑ ก.พ ๔๖</span><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.........................................</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097537288934382?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097537288934382.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097509203413013Wed, 16 Mar 2005 12:07:00 +00002009-01-16T19:18:44.586+07:00<span style="font-family:arial;">ขวดไวน์หล่นจากเกวียน<br />แตกรดทั่วท้องทุ่ง<br />ค่ำคืนนั้น หมู่มวลแมลงบินวนเวียน<br />ดูดร่ำ ด่ำดื่ม เมรัยรื่น<br />เคาะเมล็ดพืชเป็นกลองเพลง<br />ร่ายรำระบำรอบ<br />พระองค์ทรงเปรมปรีด์<br /><br />พลันประทีปแห่งค่ำคืน<br />ปรากฏขึ้นกลางฟากฟ้า<br />เจ้าแมลงเมาตัวนั้น<br />วางกลองบรรเลงลง<br />งุนงงหันถามเพื่อน<br /><strong>“เราจะจัดการอย่างไรดีกับดวงจันทร์บนท้องฟ้า"</strong><br /><br />สำหรับฮาฟีซ<br />คนหมู่ใหญ่ก็เฉกเช่นนี้<br />เหมือนเจ้าแมลงเมาตัวนั้น<br />วางกลองหยุดบรรเลง<br />หันหาคำถามไร้สาระ<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.........................................................</span><br />บทกวีซูฟี : ดิวานของ <strong>ฮาฟิซ</strong><br />ครูส้ม แปล<br />๑๓ ก.พ.๔๖<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">........................................................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097509203413013?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097509203413013.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097412014843290Wed, 16 Mar 2005 11:51:00 +00002009-11-04T22:54:05.473+07:00<span style="font-family:arial;">แสงจันทร์สาดต้องกายข้า<br />สุริยัน จันทรา ก็สถิตย์ด้วย<br />ทว่าดวงตาข้ามืดบอด<br />จึงมิอาจยล<br /><br />เสียงกลองแห่งอมตภาพ<br />ก้องระรัวอยู่ในวิญญาณข้า<br />ทว่าหูข้ามืดหนวก<br />จึงมิอาจยิน<br /><br />กู่ร้องเพื่อ<strong>"ตัวข้าและของข้า"</strong><br />ร้องให้ตายก็สูญเปล่า<br />เมื่อ "ตัวข้าและของข้า" มลายแล้ว<br /><strong>งานสวรรค์ </strong>จึงเริ่มต้น<br /><br /><strong>"งาน" </strong>ดังว่าไม่มีประสงค์อื่น<br />เพียงนำ <strong>"ความรู้" </strong>มามอบให้<br />และเมื่อ"ความรู้"ถูกรับแล้ว<br />"งานสวรรค์" ก็จบลง<br /><br />ดอกไม้บาน เพื่อกลายผล<br />เมื่อผลเปล่ง ดอกโรยรา<br />กลิ่นฉุน อยู่ในกวาง<br />แต่เจ้าตัวหารู้ไม่<br />กวางน้อยเดินเล็มหญ้าแปล<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.....................................................</span><br />คีตาของ <strong>กาบีร์</strong><br /><strong></strong></span><span style="font-family:Arial;">ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม)</span><span style="font-family:arial;"><strong> </strong>แปล ๔ ก.พ. ๔๖<br />จากสำนวนภาษาอังกฤษของ <strong>รพินทรนาถ ฐากูร</strong><br /><strong><span style="color: rgb(204, 204, 204);">...........................................</span></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097412014843290?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097412014843290.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097353291866772Wed, 16 Mar 2005 11:40:00 +00002009-01-16T18:58:36.580+07:00<span style="font-family:arial;">ไม่ต้องเข้าไปในสวนดอกไม้หรอก เพื่อนเอ๋ย<br />ตัวเจ้านั้นเอง คือ สวนพฤกษา<br />เลือกที่นั่งเหมาะ ๆ บนกลีบบัวของเจ้าสิ<br />แล้วเพ่งพินิจความงามอันนิรันดร์<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.....................</span><br />บทกวีซูฟี ของ <strong><span style="color: rgb(0, 0, 0);">กาบีร์</span></strong><br />ครูส้ม แปล ๒ ก.พ. ๔๖<br />แปลจาก ฉบับภาษาอังกฤษของ รพินทรนาถ ฐากูร</span><br /><br /><br /><span style="font-family:arial;">* <strong>กาบีร์ (Kabir)</strong> เป็นกวีชาวอินเดีย สมัยต้นศตวรรษที่ ๑๕<br />เกิดในตระกูลฮินดู แต่เติบโตในครอบครัวมุสลิม<br />เป็นนักคิดสำคัญในด้านจิตวิญญาณของอินเดียในยุคนั้น<br />แนวคิดของ Kabir มีความเกี่ยวข้องกับซูฟี และ ซิก<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">......................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097353291866772?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097353291866772.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097166498211626Wed, 16 Mar 2005 11:11:00 +00002009-01-16T18:58:04.377+07:00<span style="font-family:arial;">เมื่อข้ามองท่าน<br />ข้าได้กลายเป็นความว่างเปล่าไปเสียแล้ว<br />ความว่างเปล่านี้เอง<br />ที่งดงามเสียยิ่งกว่าการดำรงอยู่<br />แม้ความว่างจะได้ทำลายการดำรงอยู่จนสิ้นสูญ<br />กระนั้น เมื่อความว่างปรากฏ<br />การดำรงอยู่กลับยิ่งเฟื่องฟู งอกงาม และสรรค์สร้างชีวิตใหม่<br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(102, 102, 102);">รูมี่ </span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">ครูส้ม แปล</span><br /></span><span style="color: rgb(204, 204, 204);">...................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097166498211626?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_111097166498211626.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))tag:blogger.com,1999:blog-11482505.post-111097130884762382Wed, 16 Mar 2005 10:55:00 +00002009-01-16T18:57:20.881+07:00<span style="font-family:arial;">ท่านโคจรมาจากต่างภพ<br />จากโพ้นทะเลดาว<br />จากเวิ้งอวกาศ<br />พ้นบริสุทธิ์<br />งามเหนือจินตนาการ<br />ผู้นำเนื้อแท้แห่งรักมาสู่<br /><br />ผู้ใดสัมผัสท่าน<br />ย่อมสัมผัสความแปรเปลี่ยน<br />โลกียวิสัย แลทุกข์โศก<br />อันตรธานสิ้นเมื่อท่านปรากฏ<br />สันติและเบิกบานกันถ้วนทั่ว<br />ตลอดชาวนาแลราชา<br />ไพร่ฟ้าแลผู้ปกครอง<br /><br />ความเมตตาอันน่าพิศวงของท่าน<br />แปรอกุศลเป็นกุศล<br />แปรบาปเป็นบุญ<br /><br />ท่านคือนายแห่งเวทย์<br />ผู้จุดไฟเมตตา<br />บนพื้นพิภพ แลนภากาศ<br />ในมนัส แลวิญญาณ<br />ตลอดสรรพชีวิต<br /><br />ด้วยรักแห่งท่าน<br />สิ่งคู่รวมเป็นหนึ่ง<br />สิ่งแยกรวมเป็นหนึ่ง<br />โลกียกรรมพลันศักดิ์สิทธิ์<br /><br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">....................</span><br />บทกวีซูฟี ของ <strong style="font-weight: normal;">ญะลาลุดิน รูมี่</strong><br /><strong style="font-weight: normal;">ครูส้ม (สมพร อ.)</strong> แปล<br />๓๑ สิงหาคม ๔๖<br /><br />(แปลจากฉบับสำนวนของหมอดีภัก โชประ)<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">.................</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11482505-111097130884762382?l=kroosom-sufi.blogspot.com' alt='' /></div>http://kroosom-sufi.blogspot.com/2005/03/blog-post_16.htmlkroosom@gmail.com (ครูส้ม : สมพร อมรรัตนเสรีกุล (พึ่งอุดม))